حمداله سليماني در سال 1324 در روستاي كوچك و زيباي اورنج پا به عرصه ي وجود نهاد و تولدش نويد بخش آينده اي پرشور داشت، در دوران ابتدايي با پاهاي كوچكش زمستان سخت روستا را با عشق مي پيمود سپس دوران راهنمايي را نيز با تمام دلتنگي هاي طاقت فرسا با شوريدگي به اتمام رساند.
اما آن چه تقدير بر جريده ي جبين او نگاشته بود راهش را به سويي فراتر از تصور و خيال به فراسوترها گشود، چرا كه هوش و قريحه ي زلالش انگشت تعجب جهاني را به دنبال داشت. تنگ دستي و نابساماني مالي امان از او بريده بود. اما باغبان پير دانش گويي سر از غيب برون آورد و اين نهال زيبا اما نحيف اورنجي را كه نفر برتر دبيرستان صفوي اردبيل شده بود، پدرانه پرورش داد تا اين كه پس از اتمام تحصيلات در دوره ي متوسطه در رشته ي پزشكي دانشگاه تبريز پذيرفته شد و چنان باهوش و ذكاوت، اين عرصه ي پر طنين را پيمود كه با قبولي در بورسيه ي خارج از كشور طنين آن گام هاي كوچك، ياد آور گام هايي پر صلابت شد كه هنوز هم بهارهاي پي در پي اورنج بدان مي بالد و اينك وي مدرك فوق تخصص بيماري هاي مفصلي (ارتوپدي) خدمات ارزنده اي به جامعه ي بشريت مي نمايد و طبابتش چون دم مسيحاي روزگار و يد بيضايي بي قرار زبان زد عام و خاص است و دست هاي عاشقش حذاقت بوعلي را فرياد مي آورد.
شهر ميندن در كشور آلمان اين فرزند برومند اورنج را در آغوش گرفته تا مبادا خزان دلتنگي ها او را از عشق به انسانيت باز دارد.
