بهار وصفينده

لاله اورگ داغیــن آتــــوب  بولبولولن قــوجاقـــلاشوب

شاقایق الـــــده جـــــام توتوب شراب عشقیــــلن دؤلی

سپیپدی یـــاسمن گــــولین گولی ائدوب چمن تـــــلی

قیزیل گــولون چیچکلـــری دؤداق قاچوب گولــومسیور

صبا یـــلی اسمـــه گیلن سونبوللری هــــــؤروکلیـــور

بول بول اؤخور نغمه سيني  گول جیریـــری کــــؤنگینی

گـــول پارالیر کؤنگینی بــــول بول اوجـالـــدیر سسینی

آمّـــا گلوب خـــزان یلی ، آچـــوب سپوپ گـولی تلی

شاقــایقین الینده کـــی سینوب اؤلـــوبدی غصــــه لی

گولش دؤداقـــلی غونچـــه لــر آچیق سینـــه بنوشه لر

بول بولیلن قوجــاقـلاشان ، داغـــــلی اورکـــلی لاله لر

شوق و هوسده کؤنه گین جیروبدی لوت قـــویان اؤزون

نغمه ائــدوب هـــارای سالان دیلبرینــه دیین ســؤزون

دؤداق بوزوب سالوب ایراق بؤینون اگوب سسین کسوب

یالقوز قالوب اورگ داغلی غربت غملی قــــدین بوکوب

پاخیل خائین سیزاق اسوب شاد اؤلکــه نی غملی ائدوب

بی رحم اؤلان ظالیم تکین شیرین لیقی سملــــی ائدوب

محمد موسازاده اورنج در تاريخ 12/2/1366

به تلخی حقیقت

 یـــاد دارم در غـــروبـی ســرد سرد              مـی گذشت از كـــوچه ما دوره گرد

دور گــــردم دار قـــــالی می خـرم              دست دوم جنس عـــالی می خــرم

کــوزه و ظرف سفـــــالی می خــرم              گـــر نـــداری شیشه خالی می خرم

سوختـــم دیــــــدم که بابا پیر بــود             بـــد تر از او خواهرم دل گیـــر بود

صــورتش دیــــدم که لک بر داشتــه             دست خــــوش رنگش ترک برداشته

بـاز هــم بانگ درشت پیــــــر مــرد             پــــرده ی انـــــدیشه ام را پاره ک

  داد مــــی زد كهنــه قــالی می خــرم           دستــه دوم جنس عــــــالی می خرم

كاســه و ظرف سفــــالی می خـــرم              گـــر نــداری كــوزه خـالی می خرم

اشك در چشمـــان بابا حلقـــه بست             عـــاقبت آهـی كشید بغضش شكست

اول مـاه است و نـان در سفــره نیست             ای خـــدا شكرت ولی این زندگیست؟

بــوی نـان تـازه هــــوشش برده بود              اتفـاقـــا مـــادرم هــم روزه بــــود

خواهـرم بی روسـری بیــرون دویـــد             گفت آقــا سفره خــالی مـی خـرید...

نصيحت سقراط حكيم

خاموش باشي تا ديگران به سخنت آرند

بهتر كه سخني گــويي و خاموشت كنند.

دين و روانشناسي؛ تعامل يا تقابل

دعا و نیایش از دیدگاه روان شناسی

دعا و نیایش از دیدگاه روان شناسی

                          محمد موسازاده اورنج

پيشينيه نيايش در فرهنگ انساني

                                                  پيشينيه نيايش در فرهنگ انساني

شواهد تاریخی گواه بر آن است که بشر از آغاز خلقت گرایش به پرستش و پرستیدن داشته، همان طورکه صورت های تاریخی پرستش ، گواهی بر این مدعاست. این باور گاهی در شکل متعالی خود عبودیت خدا بوده و گاهی در شکل بدوی پرستش اصنام و بت‌ها و مظاهر طبیعی به عنوان نمادی از قدرت و یا خصوصیتی از خصایص مطلوب انسان بوده است که قصد نسبت آن‌ها را به این نماد خدا «رب النوع» به عنوان عنصر ماوراي انسانی دارد. این اعتقادات ، انسان اولیه را به این وادی رهنمون شد که در صدد کشف حقایق هستی بر آید و در قبال آن‌ها روش خاصی در پیش گیرد و در طی زمان با وسعت دامنه فکری بشر و رسیدن به بلوغ فکری توانست به یاری تجربه و آزمایش هریک از امور طبیعی را در جای خود قرار دهد و ارتباط عمیق تر و وسیع تری با محیط خود برقرار نماید. توجه به اشیاي مقدس ، اعتقاد به نیروی حیات «مانا» ، تابو (توجه صرف به فرد ، شئی یا عنصر طبیعی که دارای قدرت غیر طبیعی و فوق العاده می‌باشد و از احترام خاصی برخوردار است.) ، قربانی کردن و احترام به اموات و اجداد و اسطوره سازی از نمونه های است ، که می‌توان در این رابطه ذکر کرد. این فرآیند انسان را به معرفتی رسانید تا بخواهد موجود متصور خویش را فراتر از هریک از اجسام و کائنات و یا چهره های افسانه‌ای خود ساخته ببیند. این تلاش رسانیدن انسان به یک امنیت روانی بود.

نام و ننگ در شاه نامه (فصل2)

نام و ننگ در شاه نامه (فصل2)

فرازهايي از نام و ننگ در داستان‌هاي شاهنامه

 

هرجا كيني باز خواسته‌ مي‌شود ، به آهنگ باز آوردن نام است . بنابراين اگر شاهنامه روندي از كين‌توزي‌هاي بي گسست است ، همه به بهانة جستن نام و رستن از ننگ است .

_ در داستان بهرام و تازيانه ، داستان نامجويي قهرمان است كه تنها براي رهانيدن نام خويش به ميدان مي‌رود و جان بر سر اين كار مي‌گذارد . بهرام در پاسخ گيو كه او را از رفتن به ميان سپاهيان توران باز مي‌دارد ؛ مي‌گويد :

شما را ز رنگ و نگار است گفت                 مرا آنكه شد نام با ننگ جفت

نام و ننگ در شاهنامه فردوسی (فصل یک)

نام و ننگ در شاه نامه ( فصل1)                

نام نيك

در اين جهان سپنجي زيست و زندگي ما زود سپري مي‌شود . از خاك بر شده‌ايم ، به   خاك فروخواهيم شد . اگر دژ آهنين هم باشيم باز چرخ روزگار ما را مي‌فرسايد و نابود مي كند .

سپهر بلند ار كشد زين تو                          سر انجام خشت است بالين تو

اگر بارة آهنينــــــي بپاي                          سپهرت بسايد نمــاني به جاي

        ......................

جايگاه دعا و نیايش در ايران باستان

                                                                                                                                          محمدموسازاده اورنج

                                    جايگاه دعا و نیايش در ايران باستان

          در ايران پيش از اسلام دعاها و نيايش‌ها جايگاه ويژه‌اي دارند ، چنان‌چه بخش بزرگي از آثار زبان اوستايي و فارسي باستان به ادعيه و نيايش‌ها اختصاص دارد. در اين مبحث ما به جايگاه دعا در كتاب مقدس ايرانيان (اوستا،  كتيبه‌هاي شاهان هخامنشي و نيز نيايش‌هايي كه در مراسم و جشن ها كار برد ويژه‌اي دارند، مي پردازيم. علاوه براين دعاهاي مهمي كه در كتاب اوستا موجود مي باشد ، مورد مداقه قرار مي‌دهيم.

چنا‌ن چه مي دانيم اوستا شامل پنج بخش است :

يسنا ، يشت‌ها ، ويسپرد ، ونديداد و خرده اوستا.

حكيم ناصر خسرو شاعر اخمو

  «به نام خدا»                               

  مقاله از : محمد موسازاده

حكيم ناصر خسرو شاعر اخمو

با توجه به موضوع مقاله ، قبل از شروع بحث مي‌خواهم به عنوان مقدمه ، تيپ‌هاي روان شناختي «يونگ» و گرايش‌هاي روان‌رنجوري «كارن هورناي» را جهت تبيین الگوهاي رفتاري و تعارضات اجتماعي و رواني شاعر بي‌همتا ، ‌حكيم حقيقت جو ، ناصر خسرو قباديانی را بطور مختصر بيان نمايم . 

 .........                                     

درباره وبلاگ

فهرست اصلي

مطالــــب وبسايت

نوشته هاي پيشين

آرشيو موضوعي

پيوندها و سايت هاي ديگر