شاید امروز هر مسافر و رهگذری که از تنگناهای سرب و آهن شهرنشینی به گستره ی دامن طبیعت سبز وکوهستانی پناه می آورد و در این دامنه های کوهستـــــــــانی پر صلابت، ریه های آلوده و دودناک کارخانه ی سیمان اردبیل را     می نگرد، شگفت زده می ماند و تندیس اخمناک روستای اورنج در کناره های این غبار دود ناک به سختی سر بر افراشته اما هنوز هم در لابلای این دود و سرب کارخانه، اهالی خونگرم و نیز خاک پاک اورنج به خود می بالد که فردی این چنین فرهیخته را در آغوش گرم خود پرورانده است. او کسی نیست جز دکتر جمشید بدرزاده که در سال 1345در خانواده ای وارسته در میان گندم زاران اورنج ـ که هنوز بوی دود و آهن به مشامشان نخورده بود ـ تولدی دیگر را به تصویر کشید. دکتر جمشید بدرزاده با توجه به هوش و ذکاوتی که از اوان کودکی بر جبینش می درخشید، تحصیلات ابتدایی را در روستای باستانی اورنج و نوشنق با موفقیت به اتمام رساند. این کودک زیبای لحظه های بی طاقت با پاهای کوچکش زمستان سخت راه نوشنق را می پیمود و بهار آرزوهایش را به تغزل قصیده های عاشق زمزمه می کرد. وی می دانست که برای حضور پرنورش در عرصه ی دانش باید سنگلاخ های سخت و سنگین را با گام های کوچک و کودکانه تا روستای نوشنق بپیماید، بنابر این بر آن شد تا دوباره دوره ی راهنمایی را در روستای نوشنق ادامه دهد و همین انگیزه ی شگفت انگیز و اهداف بلندش باعث شد تا این راه پر از تیغ های خشمناک را با بهروزی و کامیابی در نوردد. این سیمرغ تازه پرافراشته اینک قد بر افراشته است و باید قاف بلند اهدافش را با سپردن دوره ی متوسطه فتح کند، پس داس زمان جلودار رویش سبزه های عشق و طراوت نیست و او چنــــــــان سمند راهوارش را  می تازد که به راحتی دانش بی کران بشری را رام هوش و احساس آسمانی اش  می کند.

وی در سال1364در رشته ی پزشکی دانشگاه تبریز پذیرفته می شود، و این موفقیت و پرباری، دقیقه های پردغدغه اش را اندکی به ثانیه های بی سکون پیوند می زند، اما باز هم گام های استوارش که همواره حرکت را فریاد می زند و بدان  خو گرفته از پا نمی نشیند و این بار با انتشار اثری سعی دارد که کودکان دیروز را به روزهای بلند فردا راه نماید و بالاخره با چاپ کتاب «چهل درس موفقیت برای کنکور» فرداهای درخشانی برایمان ترسیم می کند. امید است آسمان فرداهایش همیشه آبی و آفتابی باد!