یکشنبه بیست و چهارم آذر ۱۳۹۲ ساعت 9:52
می گویند پاییز پادشاه فصل ها است، اما سی
سال بود که این زرد های بی قرار سر در گریبان اندوه فرو برده بودند و انبوه رنگ ها
نه تنها تابلویی از زیبایی که تصویری از رشته های رنگ و ریا بر بی تابی های دل
هایمان پیوند می زد، ولی امروز در بیست و
دومین روز آذر، آسمان، خوان سپید یک رنگی را بر طبیعت آسم زده افشاند. و این چنین
آیه عشق و یک رنگی را بر پهنه ی خاک و رنگ و سنگ تلاوت نمود، پس بیاییم به بارش بی
ریای برف های پاک و صمیمی روستایمان ،کلبه ی کبود و کوچک قلبمان را به سپیدای
عریان آن، با قلم های عاشقانه ی شاخه و درخت زمستانه، یک رنگی و طراوت ببخشیم. راستی
هیچ می دانید که این بی آلایشی و یک رنگی رقصان دانه دانه ی برف های نا آرام است
که دل تنگی های خزان زده ی مار ا به بوته ی نسیان می سپارد و برای ما بی ریایی یک
دست و رهایی، بهاری را به ارمغان می آورد.امید است همیشه این چنین باد!
نوشته شده توسط محمد موسازاده اورنج | لينک ثابت | موضوع:
